เลขที่ฎีกา  339/2509    ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1505 วรรค 1

บัญญัติถึงกรณีที่ภริยาทำชู้กับผู้อื่น สามีจะฟ้องเรียกค่าทดแทนจากภริยาและชู้ได้

ต่อเมื่อได้มีคำพิพากษาของศาลให้สามีภริยานั้นหย่ากันเสียก่อน

    ส่วนตามวรรค   2 บัญญัติถึงกรณีสามีมีสิทธิจะฟ้องเรียกค่าทดแทนจากผู้

ที่ล่วงเกินภริยาไปในทำนองชู้สาวได้   อันมิใช่เรื่องภริยามีชู้  แต่เป็นเรื่อง

ภริยาถูกล่วงเกินโดยไม่สมัครใจ    จึงไม่จำเป็นต้องให้ศาลพิพากษาให้สามี

ภริยาหย่ากันเสียก่อน

    จำเลยข่มขืนชำเราภริยาโจทก์  อันเป็นการล่วงเกินในทางชู้สาว กรณี

จึงต้องด้วยมาตรา 1505 วรรค 2   แม้จะไม่มีคำพิพากษาของศาลให้โจทก์

หย่าขาดจากภริยาเสียก่อน โจทก์ก็มีอำนาจฟ้องเรียกค่าทดแทนจากจำเลยได้