เลขที่ฎีกา    1691/2517 จำเลยถูกศาลสั่งพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาด ผู้ร้องยื่นคำขอรับชำระ

หนี้ ในระหว่างสอบสวนผู้ร้องยื่นคำร้องขอถอนคำขอรับชำระหนี้ เจ้าพนักงาน

พิทักษ์ทรัพย์สั่งอนุญาต จำหน่ายจากบัญชีเจ้าหนี้  ต่อมาศาลพิพากษาให้จำเลย

เป็นบุคคลล้มละลาย  ผู้ร้องยื่นคำร้องขอต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ว่าได้ถอน

คำขอรับชำระหนี้ด้วยความหลงผิดว่า จะเป็นทางให้ลูกหนี้พ้นจากการถูกพิทักษ์

ทรัพย์เด็ดขาดได้     จึงขอให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์มีคำสั่งเพิกถอนคำส่ง

คำร้องขอถอนคำขอรับชำระหนี้ของผู้ร้อง เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ได้รายงาน

มายังศาลชั้นต้นว่า  เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ไม่มีอำนาจเพิกถอนคำสั่งที่สั่งไป

โดยชอบได้  เพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม  ขอให้ศาลสั่งให้ผู้ร้องกลับคืน

สู่ฐานะเจ้าหนี้ตามเดิมดังนี้       หามีกฎหมายบัญญัติให้อำนาจเจ้าพนักงาน

พิทักษ์ทรัพย์ร้องขอให้ศาลสั่งเพิกถอนคำสั่งของตนที่ได้สั่งไปโดยชอบไม่   คง

ร้องขอให้ศาลมีคำสั่งได้เฉพาะที่เกี่ยวกับการใด ที่เป็นปัญหาในการปฏิบัติการ

ตามหน้าที่ตามพระราชบัญญัติล้มละลายฯ มาตรา 143 และศาลจะสั่งเพิกถอน

ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 27 ก็ไม่ได้ เพราะการที่

ผู้ร้องยื่นคำร้องขอถอนคำขอรับชำระหนี้ก็ดี คำสั่งของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์

ที่สั่งอนุญาตให้ถอนได้ก็ดี ไม่เป็นการผิดระเบียบหรือกฎหมายแต่อย่างใด เมื่อ

ผู้ร้องถอนคำขอรับชำระหนี้ไปแล้วย่อมลบล้างผลแห่งการยื่นคำขอ  และทำให้

ผู้ร้องกลับคืนสู่ฐานะเดิมเสมือนหนึ่งมิได้มีการยื่นคำขอรับชำระหนี้เลย   หาก

ผู้ร้องประสงค์จะขอรับชำระหนี้ก็ต้องปฏิบัติ    ตามพระราชบัญญัติล้มละลายฯ

มาตรา 91 จะขอให้เพิกถอนคำสั่งคำร้องขอถอนคำขอรับชำระหนี้  ซึ่งได้สั่ง

ไปโดยชอบแล้วหาได้ไม่