เลขที่ฎีกา6348/2534 หนังสือสัญญาซื้อขายที่ดินประกอบโฉนดที่ดินทั้ง 4 แปลง  ซึ่ง

เป็นเอกสารที่ทำต่อเจ้าพนักงานต่างระบุชื่อโจทก์เป็นผู้ซื้อที่ดิน      ที่โจทก์

อ้างว่ามีชื่อถือแทนบิดาซึ่งเป็นคนจีนนั้น  ฟังได้ว่าที่ดินเป็นของโจทก์ การขาย

ที่ดินดังกล่าวจึงมิใช่ขายทรัพย์อันเป็นมรดก   โจทก์ได้ขายที่ดินดังกล่าวไปใน

เวลาอันรวดเร็วแสดงเจตนาว่าซื้อมาเพื่อหากำไร การขายที่ดินทั้ง 4 แปลง

ของโจทก์จึงมุ่งในทางค้าหรือหากำไร

    ป.รัษฎากร มาตรา 20  และ 30 (2)  มิได้บัญญัติว่าการอุทธรณ์การ

ประเมินต่อคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์  และการอุทธรณ์คำวินิจฉัยของคณะ

กรรมการดังกล่าวต่อศาลจะต้องมีเหตุผลอย่างไร  และเหตุผลนั้นจะต้องเป็น

เหตุผลเช่นเดียวกันดังนั้น  โจทก์จึงอ้างเหตุที่มิได้อ้างไว้ในชั้นอุทธรณ์ต่อคณะ

กรรมการพิจารณาอุทธรณ์  แต่ก็เป็นการกล่าวอ้างว่าการประเมินภาษีเงินได้

บุคคลธรรมดาของโจทก์ไม่ชอบ   อันเป็นเรื่องเดียวกับที่โจทก์อุทธรณ์ต่อคณะ

กรรมการพิจารณาอุทธรณ์ในชั้นศาลได้

    เมื่อจำเลยนำสืบได้ว่าการโอนขายที่ดินของโจทก์ มีค่าตอบแทนต่ำกว่าที่

ควรจะเป็นและต่ำกว่าราคาตลาดโดยไม่มีเหตุผลอันสมควร    เจ้าพนักงาน

ประเมินมีอำนาจกำหนดราคาทรัพย์สินโดยอาศัย  ป.รัษฎากร มาตรา 87ทวิ

(6) ได้ และเมื่อเจ้าพนักงานประเมินของจำเลยทำการประเมินภาษีเงินได้

บุคคลธรรมดาของโจทก์โดยอาศัยอำนาจตามประมวลรัษฎากร   มาตรา 19

และ 20 หาได้ใช้อำนาจตามมาตรา 29ทวิไม่ เมื่อได้จัดการตามมาตรา 19

และทราบข้อความแล้ว เจ้าพนักงานประเมินย่อมมีอำนาจที่จะแก้จำนวนเงินที่

ประเมิน หรือที่ยื่นรายการไว้เดิมโดยอาศัยพยานหลักฐานที่ปรากฏตามมาตรา