เลขที่ฎีกา5995-5996/2538   สัญญาเช่ามีข้อความว่า "มีกำหนดเวลาเช่า 10 ปี

และผู้ให้เช่ายินยอมต่อสัญญาให้ผู้เช่า 2 ครั้งครั้งละ 10 ปี นับแต่วันทำสัญญา

นี้เป็นต้นไป" ข้อความดังกล่าวเป็นเพียงคำมั่นของผู้ให้เช่าว่าจะให้ผู้เช่า

เช่าที่ดินต่อไปเท่านั้นยังมิได้ก่อให้เกิดสัญญา เมื่อโจทก์ซึ่งเป็นผู้เช่าไม่ได้

สนองรับก่อนผู้ให้เช่าตาย และโจทก์รู้แล้วว่าผู้ให้เช่าตายก่อนจะครบกำหนด

10 ปี ตามสัญญาเช่า กรณีต้องบังคับตาม ป.พ.พ. มาตรา 360 ซึ่งบัญญัติ

มิให้นำบทบัญญัติมาตรา 130 วรรคสอง (ที่แก้ไขใหม่ มาตรา 169 วรรคสอง)

มาใช้บังคับ คำมั่นดังกล่าวย่อมไม่มีผลบังคับ และแม้สัญญาเช่าจะระบุให้สัญญา

มีผลผูกพันไปถึงทายาทผู้รับพินัยกรรมของผู้ให้เช่าด้วยก็ตาม แต่เมื่อคำมั่นของ

ผู้ให้เช่าไม่มีผลบังคับเสียแล้ว ก็ไม่เป็นมรดกตกทอดอันจะผูกพันจำเลยในฐานะ

ทายาทและผู้จัดการมรดกของผู้ให้เช่าตาม ป.พ.พ. มาตรา 130 วรรคสอง

(ที่แก้ไขใหม่ มาตรา 169 วรรคสอง) มาตรา 1599 และมาตรา 1600