กฎกระทรวงมหาดไทย

ฉบับที่ 6 (พ.ศ. 2505)

ออกตามความในพระราชบัญญัติราชทัณฑ์

พุทธศักราช 2479

-------------

 

                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 32 และมาตรา 58 แห่งพระราชบัญญัติราชทัณฑ์

พุทธศักราช 2479 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงมหาดไทยออก

กฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้

                        ให้ยกเลิกความในข้อ 46 แห่งกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในมาตรา 58 แห่ง

พระราชบัญญัติราชทัณฑ์ พุทธศักราช 2479 ลงวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2480 และให้ใช้ความ

ต่อไปนี้แทน

                        "ข้อ 46 นักโทษเด็ดขาดอาจได้รับพักการลงโทษ ดังต่อไปนี้

                        (ก) ชั้นเยี่ยม ไม่เกิน 1 ใน 3 ของกำหนดโทษที่ระบุไว้ในหมายแจ้งโทษเด็ดขาด ในกรณี

ที่มีการพระราชทานอภัยโทษ ให้ถือกำหนดโทษตามหมายแจ้งโทษเด็ดขาดฉบับหลังสุด

                        (ข) ชั้นดีมาก ไม่เกิน 1 ใน 4 ของกำหนดโทษที่ระบุไว้ในหมายแจ้งโทษเด็ดขาด ในกรณี

ที่มีการพระราชทานอภัยโทษ ให้ถือกำหนดโทษตามหมายแจ้งโทษเด็ดขาดฉบับหลังสุด

                        (ค) ชั้นดี ไม่เกิน 1 ใน 5 ของกำหนดโทษที่ระบุไว้ในหมายแจ้งโทษเด็ดขาด ในกรณีที่มี

การพระราชทานอภัยโทษให้ถือกำหนดโทษตามหมายแจ้งโทษเด็ดขาดฉบับหลังสุด"

 

                                                ให้ไว้ ณ วันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ.2505

                                                  รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

 

+------------------------------------------------------------------------------------------------------------------+

หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ กฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความใน

พระราชบัญญัติราชทัณฑ์ พุทธศักราช 2479 ได้ระบุเกณฑ์พิจารณาพักการลงโทษนักโทษเด็ดขาดไว้

เป็นระยะเวลาน้อยกว่าที่บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัติราชทัณฑ์ พุทธศักราช 2479 ในทางปฏิบัติ

ที่แล้วมาระบบการพักการลงโทษเป็นผลดีแก่กิจการราชทัณฑ์เป็นอันมาก สมควรขยายระยะเวลาการ

พักการลงโทษนักโทษเด็ดขาดให้มีระยะยาวขึ้นเพื่อให้เป็นที่เยี่ยงอย่างแก่ผู้ต้องขังทั้งหลายให้อยู่ใน

ระเบียบวินัย ตั้งใจรับการศึกษาอบรม ประกอบกิจการงานให้เป็นประโยชน์แก่เรือนจำ และเป็น

ประโยชน์แก่ตนเองที่จะได้มีความหวังในการที่จะได้รับการพักการลงโทษ และพยายามปรับปรุงตัว

ให้เป็นพลเมืองดีต่อไป