ระเบียบคณะกรรมการฟื้นฟูสมรรถภาพคนพิการ

ว่าด้วยมาตรฐานอุปกรณ์หรือสิ่งอำนวยความสะดวกโดยตรงแก่คนพิการ

พ.ศ. ๒๕๔๔

------------

 

                        เพื่อให้การกำหนดอุปกรณ์หรือสิ่งอำนวยความสะดวกโดยตรงแก่คนพิการ

ในอาคาร สถานที่ ยานพาหนะ หรือบริการสาธารณะอื่น  ได้มาตรฐานและมีความเหมาะสม

                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖ (๖) แห่งพระราชบัญญัติการฟื้นฟู

สมรรถภาพคนพิการ พ.ศ. ๒๕๓๔ ประกอบกับข้อ ๖ และข้อ ๗ วรรคสอง แห่งกฎกระทรวง

ฉบับที่ ๔ (พ.ศ. ๒๕๔๒) ออกตามความในพระราชบัญญัติการฟื้นฟูสมรรถภาพคนพิการ

พ.ศ. ๒๕๓๔ คณะกรรมการฟื้นฟูสมรรถภาพคนพิการจึงออกระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้

                        ข้อ ๑  ระเบียบนี้เรียกว่า "ระเบียบคณะกรรมการฟื้นฟูสมรรถภาพคนพิการ

ว่าด้วยมาตรฐานอุปกรณ์หรือสิ่งอำนวยความสะดวกโดยตรงแก่คนพิการ พ.ศ. ๒๕๔๔"

                        ข้อ ๒ ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษา

เป็นต้นไป

                        ข้อ ๓  ในระเบียบนี้

                        "กฎกระทรวง" หมายความว่า กฎกระทรวง ฉบับที่ ๔ (พ.ศ. ๒๕๔๒) ออกตาม

ความในพระราชบัญญัติการฟื้นฟูสมรรถภาพคนพิการ พ.ศ. ๒๕๓๔

 

                                                                หมวด ๑

                                                                  อาคาร

                                                              -------------

                        ข้อ ๔ อาคารที่มีลักษณะตามที่กฎกระทรวงกำหนด ต้องมีอุปกรณ์หรือสิ่งอำนวย

ความสะดวกโดยตรงแก่คนพิการ ดังนี้

                        (๑) ทางเข้าสู่อาคาร

                             (ก) เป็นพื้นผิวเรียบเสมอกัน ไม่ขรุขระ ไม่มีสิ่งกีดขวาง หรือส่วนของอาคาร

ยื่นล้ำออกมาทำให้การสัญจรไม่สะดวก หรืออาจเกิดอันตรายสำหรับคนพิการ

                             (ข) ให้อยู่ในระดับเดียวกับพื้นลานจอดรถ หากอยู่ต่างระดับต้องมีทางลาด

สามารถขึ้น - ลง และทางลาดนี้ให้อยู่ใกล้ที่จอดรถ

                             (ค) ทางเดินจากบริเวณภายนอกเข้าสู่อาคาร หากมีพื้นที่ต่างระดับกันให้ใช้สีทา

หรือติดเครื่องหมายให้เห็นชัดสำหรับคนพิการทางการมองเห็น

                        (๒) ทางลาด

                             (ก) พื้นผิวทางลาดใช้วัสดุกันลื่น และความกว้างไม่น้อยกว่า ๙๐ เซนติเมตร

โดยมีสัดส่วนความลาดเอียงไม่เกินค่าที่กำหนด ดังนี้

                        ความยาวทางลาด                                   ความลาดเอียง

                        น้อยกว่า ๓ เมตร                         ๑ : ๑๒

                        ตั้งแต่ ๓ - ๖ เมตร                                   ๑ : ๑๖

                        เกิน ๖ เมตรขึ้นไป                                    ๑ : ๒๐

                             (ข) ให้มีชานพักยาวอย่างน้อย ๑.๕๐ เมตร ก่อนเข้าอาคารและก่อนเข้าสู่ถนน

ถ้าทางลาดนั้นมีความยาวเกิน ๖.๐๐ เมตร และต้องใช้ทางลาดต่อให้มีชานพักยาว ๑.๕๐ เมตร

ก่อนขึ้นทางลาดใหม่ "ตามรูปหมายเลข ๑"

                             (ค) ทางลาดด้านที่ไม่มีผนังกั้นให้ทำขอบสูงจากพื้นผิวไม่ต่ำกว่า ๑๐ เซนติเมตร

                             (ง) มีราวจับทั้ง ๒ ข้าง สูงจากพื้นผิวทางลาดไม่น้อยกว่า ๘๐ เซนติเมตร

                             (จ) ราวจับให้มีลักษณะกลม เส้นผ่าศูนย์กลาง ๔.๕-๕.๐ เซนติเมตร "ตามรูป

หมายเลข ๒"

                             (ฉ) ราวจับให้ยื่นเลยจากจุดเริ่มต้นถึงจุดสิ้นสุดของทางลาดด้านละไม่น้อยกว่า

๓๐ เซนติเมตร "ตามรูปหมายเลข ๓"

                        (๓) ทางเชื่อมระหว่างอาคารและระเบียง

                             (ก) ทางเชื่อมระหว่างอาคารให้มีพื้นผิวเรียบเสมอกัน ไม่ขรุขระ ไม่มีสิ่งกีดขวาง

ความกว้างไม่น้อยกว่า ๒.๐๐ เมตร

                             (ข) ระเบียงให้มีพื้นผิวเรียบเสมอกัน ไม่ขรุขระ ไม่มีสิ่งกีดขวาง

                             (ค) ความกว้างของระเบียงไม่น้อยกว่า ๑.๐๐ เมตร และให้มีราวกั้นด้านนอก

ของระเบียงสูงไม่น้อยกว่า ๑.๐๐ เมตร

                        (๔) ประตู

                             (ก) ธรณีประตู หากจำเป็นต้องมี ให้ขอบทั้งสองด้านมีความลาดเอียงให้สะดวก

สำหรับเก้าอี้เข็นคนพิการ และคนพิการที่ใช้อุปกรณ์ช่วยเดิน

                             (ข) มีความกว้างสุทธิไม่น้อยกว่า ๘๕ เซนติเมตร "ตามรูปหมายเลข ๔"

                             (ค) ประตูมีลักษณะเลื่อนเปิดปิดได้ง่าย

                             (ง) ถ้าประตูเป็นชนิดผลักเข้าออก ให้เปิดได้กว้าง หากเปิดออกสู่ทางเดินหรือ

ระเบียงต้องไม่กีดขวางทางสัญจร

                             (จ) กรณีลูกฟักเป็นกระจก ให้ติดเครื่องหมายแถบสี หรือทำที่สังเกตให้เห็นชัด

สำหรับคนพิการทางการมองเห็น

                             (ฉ) มือจับปิดเปิดประตูควรเป็นชนิดก้าน ติดตั้งในแนวราบ และอยู่สูงจากพื้น

๙๐ เซนติเมตร "ตามรูปหมายเลข ๕"

                             (ช) ประตูห้องพักในโรงแรมที่จัดไว้สำหรับคนพิการ ให้มีช่องมองและมีช่องว่าง

ด้านล่างของประตู พร้อมทั้งปุ่มสัญญาณเสียงและสัญญาณไฟกระพริบ เพื่อรับข่าวสารในกรณี

ฉุกเฉินและอุบัติภัยต่าง ๆ

                        (๕) บันได

                             (ก) ความกว้างของบันไดไม่น้อยกว่า ๑.๕๐ เมตร โดยจัดให้มีชานพักทุกระยะ

ความสูงไม่เกิน ๒.๐๐ เมตร จมูกบันไดมนเรียบและใช้วัสดุกันลื่น

                             (ข) มีราวจับบันไดลักษณะกลมทั้ง ๒ ข้าง ความกว้างของขอบราวบันได

๔.๕ - ๕.๐ เซนติเมตร และสูงจากพื้น ๙๐ เซนติเมตร "ตามรูปหมายเลข ๖"

                             (ค) จุดเริ่มต้นและสิ้นสุดของราวบันได มีอักษรเบรลล์บอกชั้นและทาสีหรือ

ติดสติ๊กเกอร์ให้เห็นชัด

                        (๖) ลิฟท์

                             (ก) ประตูกว้างไม่น้อยกว่า ๘๕ เซนติเมตร "ตามรูปหมายเลข ๗"

                             (ข) ขนาดของห้องลิฟท์ กว้าง ยาว ไม่น้อยกว่า ๑.๑๐ x ๑.๔๐ เมตร

"ตามรูปหมายเลข ๘"

                             (ค) ปุ่มกดเรียกลิฟท์และปุ่มบังคับลิฟท์ ให้อยู่สูงจากพื้นระหว่าง

๐.๙๐ - ๑.๒๐ เมตร และมีอักษรเบรลล์กำกับไว้ทุกปุ่มที่มีสิ่งพิมพ์กำกับ "ตามรูปหมายเลข ๙"

                             (ง) ภายนอกลิฟท์ ไม่มีสิ่งกีดขวางเก้าอี้เข็นคนพิการบริเวณที่กดปุ่มลิฟท์ ภายใน

ลิฟท์ให้มีราวจับสูงจากพื้นไม่น้อยกว่า ๘๐ เซนติเมตร เมื่อลิฟท์หยุดตามชั้นต่าง ๆ ควรมีเสียง

บอกเลขชั้นนั้น ๆ ภายในห้องลิฟท์

                             (จ) ลิฟท์ขัดข้อง ให้มีทั้งเสียงและดวงไฟเตือนภัยเป็นไฟกระพริบ ทั้งภายนอก

และภายในห้องลิฟท์ เพื่อให้คนพิการทางการมองเห็น และคนพิการทางการได้ยินหรือสื่อ

ความหมายได้รับรู้

                        (๗) ห้องน้ำ ที่อาบน้ำ ห้องส้วม และอ่างล้างมือ

                             (ก) ประตูห้องน้ำที่จัดให้คนพิการควรเป็นบานเลื่อนหรือบานพับถ้าเป็นบานพับ

ให้เปิดจากด้านนอกไม่มีธรณีประตู มีความกว้างไม่น้อยกว่า ๘๐ เซนติเมตร "ตามรูปหมายเลข ๑๐"

                             (ข) ติดอักษรเบรลล์เพื่อให้ทราบว่าเป็นห้องน้ำชายหรือหญิงไว้ที่บริเวณ

ใกล้ประตู

                             (ค) มีราวจับจากประตูทางเข้าไปยังที่อาบน้ำและห้องน้ำราวจับสูงไม่น้อยกว่า

๘๐ เซนติเมตร และพื้นห้องน้ำให้ใช้วัสดุกันลื่น

                             (ง) ติดตั้งสัญญาณไฟสำหรับเตือนภัยหรือเรียกหา ในระหว่างคนพิการทางการ

ได้ยินหรือสื่อความหมายติดอยู่ในห้องน้ำ

                             (จ) ที่อาบน้ำมีพื้นที่ที่มีเส้นผ่าศูนย์กลางไม่น้อยกว่า ๑.๕๐ เมตร เพื่อให้เก้าอี้

เข็นคนพิการสามารถหมุนกลับตัวได้

                             (ฉ) ควรทำที่นั่งสำหรับอาบน้ำชนิดพับเก็บติดผนัง ซึ่งเมื่อกางออกมาใช้แล้วให้มี

ความสูงจากพื้น ๔๕ เซนติเมตร

                             (ช) มีราวจับในแนวนอนระดับความสูงไม่ต่ำกว่า ๖๐ เซนติเมตร และแนวดิ่ง

ให้มีความยาวไม่ต่ำกว่า ๖๐ เซนติเมตร ในที่อาบน้ำและห้องส้วม

                             (ซ) สิ่งของ เครื่องใช้ อุปกรณ์ภายในที่อาบน้ำ ให้อยู่สูงจากพื้น ความสูงระหว่าง

๐.๒๕ - ๑.๒๐ เมตร

                             (ฌ) ประตูห้องส้วมต้องเปิดค้างได้ไม่น้อยกว่า ๙๐ องศา ไม่มีธรณีประตู ถ้าเป็น

พื้นต่างระดับต้องไม่เกิน ๒ เซนติเมตร และมีทางลาด

                             (ญ) พื้นที่ภายในห้องส้วม กว้าง ยาว ไม่น้อยกว่า ๑.๗๐ x ๑.๗๐ เมตร

                             (ฎ) โถส้วมใช้ชนิดนั่งราบ สูงจากพื้น ๔๕ เซนติเมตร มีพนักพิงหลัง และที่

ปล่อยน้ำเป็นชนิดคันโยก

                             (ฏ) ใต้อ่างล้างมือให้มีที่สำหรับเก้าอี้เข็นคนพิการสอดเข้าและมีราวจับ ๒ ข้าง

ของอ่างล้างมือ "ตามรูปหมายเลข ๑๑"

                             (ฐ) ก๊อกน้ำและที่ใส่สบู่เหลว ใช้ชนิดก้านโยกหรือก้านกด

 

                                                                 หมวด ๒

                                                                  สถานที่

                                                              ---------------

                        ข้อ ๕ สถานที่ที่มีลักษณะตามที่กฎกระทรวงกำหนด ต้องมีอุปกรณ์หรือสิ่งอำนวย

ความสะดวกโดยตรงแก่คนพิการ ดังนี้

                        (๑) สถานที่จอดรถ

                             (ก) จัดให้มีสถานที่จอดรถสำหรับคนพิการในบริเวณที่สะดวกในการเข้าสู่อาคาร

มากที่สุด ให้มีปริมาณอย่างน้อยตามอัตราส่วน ดังนี้

                                  (๑) ถ้าจำนวนที่จอดรถไม่เกิน ๕๐ คัน ให้มีจำนวนที่จอดรถสำหรับคนพิการ

อย่างน้อย ๑ คัน

                                  (๒) ถ้าจำนวนที่จอดรถตั้งแต่ ๕๑ คัน แต่ไม่เกิน ๑๐๐ คน ให้มีจำนวนที่

จอดรถสำหรับคนพิการอย่างน้อย ๒ คัน

                                  (๓) ถ้าจำนวนที่จอดรถมากกว่า ๑๐๐ คัน ให้มีจำนวนที่จอดรถสำหรับคน

พิการอย่างน้อยเท่ากับ ๒ คัน บวกกับอีก ๑ คัน สำหรับทุก ๆ จำนวนรถ ๑๐๐ คันที่เพิ่มขึ้นเศษของ

๑๐๐ คัน ถ้าเกินกว่า ๕๐ คัน ให้คิดเป็น ๑๐๐ คัน

                             (ข) ในกรณีที่จอดรถมีหลายชั้น ให้จัดที่จอดรถสำหรับคนพิการไว้ในชั้นที่มีลิฟท์

หรือมีทางเข้าออกชั้นละ ๑ คัน และจัดอุปกรณ์หรือสิ่งอำนวยความสะดวกให้พร้อม

                             (ค) ที่จอดรถคนพิการให้จัดไว้ใกล้ทางเข้าอาคารให้มากที่สุด และพื้น

ลานจอดรถให้มีพื้นผิวเรียบเสมอกัน พร้อมทั้งทำสัญลักษณ์แสดงให้ชัดเจนว่าเป็นที่สำหรับจอดรถ

คนพิการ

                             (ง) พื้นที่จอดรถให้มีขนาด ๓.๘๐ x ๖.๐๐ เมตรต่อรถ ๑ คัน "ตามรูปหมายเลข

๑๒"

                             (จ) สถานที่จอดรถให้จอดได้เฉพาะรถที่ติดสัญลักษณ์คนพิการเท่านั้น

                        (๒) ที่นั่งสำหรับคนพิการ

                             (ก) อาคารและสถานที่ชุมชนสาธารณะต่าง ๆ ที่มีการกำหนดที่นั่งไว้แน่นอน

ให้จัดที่ว่างไว้สำหรับเก้าอี้เข็นคนพิการ ดังนี้

                        ขนาดของสถานที่ (ที่นั่ง)              จำนวนที่สำหรับเก้าอี้เข็นคนพิการ (คัน)

                                    ๔ - ๒๕                                                

                                ๒๖ - ๕๐                                                  

                                ๕๑ - ๓๐๐                                                           

                              ๓๐๑ - ๕๐๐                                                           

 

                        หากมีที่นั่งเกินกว่า ๕๐๐ ที่นั่งขึ้นไป ให้เพิ่มที่นั่งสำหรับเก้าอี้เข็นคนพิการ ๑ คัน

ต่อทุก ๑๐๐ ที่นั่งที่เพิ่มขึ้น

                        (ข) จัดที่นั่งไว้สำหรับล่ามภาษามือ และให้มีแสงสว่างเพียงพอที่คนพิการ

ทางการได้ยินหรือสื่อความหมายจะเห็นได้ชัดเจน

                        (๓) สถานีขนส่ง สถานีรถไฟ และท่าอากาศยาน

                             (ก) มีลิฟท์ รับ - ส่ง คนพิการในกรณีชานชาลาตั้งอยู่ในพื้นที่ต่างระดับ

                             (ข) มีทางลาดในพื้นที่ต่างระดับทุกแห่ง

                             (ค) มีแผนผังหรือป้ายติดประกาศทุกชนิดขนาดใหญ่ และติดไฟให้คนสายตา

เลือนลางเห็นชัดเจน

                             (ง) มีป้ายบอกทางชัดเจน พร้อมทั้งข้อมูลประกาศต่าง ๆ ตารางการเดินรถ

ให้จัดทำเป็นอักษรเบรลล์และตัวพิมพ์ใหญ่

                             (จ) จัดเครื่องโทรสารไว้สำหรับคนพิการทางการได้ยินหรือสื่อความหมาย

                             (ฉ) มีป้ายอักษรวิ่งให้ข้อมูลพร้อมประกาศโดยใช้เสียงทุกครั้ง

                        (๔) ทางสัญจร

                             (ก) ทางสัญจรซึ่งมีพื้นที่ต่างระดับที่มีความสูง ๑๐ เซนติเมตร ขึ้นไป และไม่เป็น

ทางลาดให้มีพื้นผิวต่างสัมผัส (สำหรับคนพิการทางการมองเห็น) ขนานไปกับขอบของพื้นต่างระดับ

นั้น โดยให้พื้นผิวต่างสัมผัสมีขนาดกว้างไม่น้อยกว่า ๓๐ เซนติเมตร และขอบนอกอยู่ห่างจากพื้น

ระดับ ๖๐ เซนติเมตร "ตามรูปหมายเลข ๑๓"

                             (ข) ทางเท้าและทางเดินสาธารณะทั้งภายในและภายนอกอาคาร ให้มีพื้นผิว

ต่างสัมผัสขนาดกว้างไม่น้อยกว่า ๓๐ เซนติเมตร อยู่บนทางเดินนั้น โดยให้ทอดตัวไปตามทางยาว

ของเส้นทาง ทั้งนี้เพื่อแสดงส่วนของทางเดินที่ชัดเจนไม่มีสิ่งกีดขวาง

                        (๕) ทางเข้าออกที่มีเครื่องกั้นหรือช่องรับบริการ

                             (ก) ให้มีทางเข้าและทางออกสำหรับเก้าอี้เข็นคนพิการที่บริเวณจำหน่ายสินค้า

อย่างน้อย ๑ ช่อง มีความกว้างไม่น้อยกว่า ๘๐ เซนติเมตร "ตามรูปหมายเลข ๑๔"

                             (ข) ให้มีช่องจ่ายเงินสำหรับเก้าอี้เข็นคนพิการอย่างน้อย ๑ ช่อง มีความกว้าง

ไม่น้อยกว่า ๘๐ เซนติเมตร

 

                                                                หมวด ๓

                                                               ยานพาหนะ

                                                              --------------

                        ข้อ ๖ รถที่ใช้ในการขนส่งผู้โดยสารประเภทการขนส่งประจำทางและ

ไม่ประจำทางตามที่กฎกระทรวงกำหนด ต้องมีอุปกรณ์หรือสิ่งอำนวยความสะดวกโดยตรงแก่

คนพิการ ดังนี้

                        (ก) ประตูรถให้มีความกว้างไม่น้อยกว่า ๙๐ เซนติเมตร

                        (ข) ติดตั้งเครื่องยกเก้าอี้เข็นคนพิการ

                        (ค) จัดที่ไว้สำหรับเก้าอี้เข็นคนพิการในบริเวณทาง ขึ้น - ลง พร้อมติดตั้ง

เครื่องล็อคเก้าอี้เข็นคนพิการไว้ด้วย

                        (ง) ติดตั้งสัญญาณจอดรถบริเวณใกล้เคียงกับที่จัดที่นั่งเก้าอี้เข็นคนพิการ

                        ข้อ ๗ รถไฟหรือรถไฟฟ้าตามที่กฎกระทรวงกำหนด ต้องมีอุปกรณ์หรือ

สิ่งอำนวยความสะดวกโดยตรงแก่คนพิการ ดังนี้

                        (ก) ประตูรถให้มีความกว้างไม่น้อยกว่า ๙๐ เซนติเมตร

                        (ข) ชานชาลากับตัวรถมีความห่างไม่เกิน ๗.๕ เซนติเมตร

                        (ค) ทางเดินระหว่างที่นั่งทั้งสองข้างให้มีความกว้างไม่น้อยกว่า ๙๐ เซนติเมตร

                        (ง) ทางขึ้น - ลงให้จัดที่ว่างสำหรับเก้าอี้เข็นคนพิการให้มีความกว้างไม่น้อยกว่า

๑๒๐ เซนติเมตร และให้มีราวจับสูงจากพื้นไม่น้อยกว่า ๘๐ เซนติเมตร

                        (จ) ติดสัญลักษณ์คนพิการไว้ทั้งในและนอกตัวรถคันที่จัดไว้ให้สำหรับคนพิการ

                        (ฉ) มีเสียงบอกชื่อสถานีถัดไปสำหรับคนพิการทางการมองเห็น และมีอักษรวิ่ง

บอกชื่อสถานีสำหรับคนพิการทางการได้ยินหรือสื่อความหมาย

 

                                                                 หมวด ๔

                                                            บริการสาธารณะ

                                                              ---------------

                        ข้อ ๘ บริการสาธารณะที่มีลักษณะตามที่กฎกระทรวงกำหนด ต้องมีอุปกรณ์หรือ

สิ่งอำนวยความสะดวกโดยตรงแก่คนพิการ ดังนี้

                        (๑) ทางเท้า

                             (ก) พื้นทางเท้าต้องเรียบไม่ลื่น กว้างไม่น้อยกว่า ๑.๒๐ เมตร

                             (ข) ท่อระบายน้ำให้มีฝาปิดสนิท ถ้าเป็นชนิดตะแกรงต้องมีซี่หรือรูเล็กขนาด

กว้างไม่เกิน ๑.๓ เซนติเมตร เพื่อไม่ให้ไม้เท้า ไม้ค้ำยัน อุปกรณ์ช่วยเดินอื่น ๆ หรือล้อเก้าอี้เข็น

คนพิการตกลงไป

                             (ค) หากมีสิ่งกีดขวางที่จำเป็นบนทางเท้า เช่น ลวดขึงเสาไฟฟ้า ป้ายบอกทาง

ตู้ไปรษณีย์ ตู้โทรศัพท์ หรือต้นไม้ ให้จัดอยู่ในแนวเดียวกันและทำพื้นผิวต่างสัมผัสเพื่อให้

คนพิการทางการมองเห็นทราบก่อนถึงสิ่งกีดขวางนั้น

                             (ง) รางระบายน้ำให้อยู่นอกทางเท้า

                             (จ) อุปกรณ์บังแดดฝนของอาคารริมทางเท้า ขณะใช้งานให้อยู่ในระดับสูงจาก

พื้นไม่น้อยกว่า ๒ เมตร และอุปกรณ์สำหรับยึดหรือชักรอกต้องไม่อยู่ในทางเท้า

                             (ฉ) ให้มีทางลาดจากทางเท้าลงสู่พื้นถนน บริเวณทางข้ามถนน ทางแยก หรือ

ถนน ซอยและตรงเกาะกลางถนน และทำพื้นผิวต่างสัมผัสสำหรับคนพิการทางการมองเห็น

ทางลาดนี้ต้องมีความลาดเอียง ๑ : ๑๒

                             (ช) ทางข้ามถนนที่ไม่มีสัญญาณไฟจราจร และมีพื้นผิวที่ต่างระดับกันให้ทาสี

ให้เห็นชัดโดยสีที่ใช้มีความคมชัดตัดกับสีพื้นผิวเดิม

                        (๒) ป้ายหรือผัง

                             (ก) ให้มีผังของ อาคาร สถานที่ ตั้งไว้ด้านหน้าภายนอกอาคารบริเวณที่เห็น

ชัดเจน

                             (ข) ภายในอาคารในทุกจุดที่มีป้ายหรือผังบอกสถานที่ต่าง ๆ ให้มีอักษรเบรลล์

ด้วย

                             (ค) ป้ายหรือผังบอกทางทุกแห่ง ให้มีสีที่ชัดเจนหรือมีแสงสว่าง

                             (ง) ขนาดตัวอักษรที่ใช้เขียนบนป้าย

 

                                    ระยะทาง                                                 ขนาดตัวอักษร

                        น้อยกว่า ๗ เมตร                                       ๖ x ๖ เซนติเมตร

                        ตั้งแต่ ๗ - ๑๘ เมตร                                            ๑๑ x ๑๑ เซนติเมตร

                        เกิน ๑๘ เมตรขึ้นไป                                             ๒๐ x ๒๐ เซนติเมตร

                        (๓) ห้องสมุดสาธารณะ

                             (ก) มีหนังสือเป็นอักษรเบรลล์ที่คนพิการทางการมองเห็นจะสามารถรับรู้ได้ด้วย

ตนเองเป็นจำนวนอย่างน้อย ๑% ของจำนวนหนังสือทั้งหมดที่มีให้บริการอยู่ในห้องสมุดนั้น

                             (ข) มีอุปกรณ์หรือสิ่งอำนวยความสะดวกในการรับรู้สำหรับคนพิการทางการ

มองเห็น เช่น เครื่องอ่านหนังสือ เครื่องขยายขนาดตัวหนังสือและภาพ เครื่องบันทึกเทป

                             (ค) มีวีดีโอที่มีภาษามือหรือคำบรรยายกำกับ สำหรับคนพิการทางการได้ยิน

หรือสื่อความหมายด้วย

                             (ง) มีอุปกรณ์และสิ่งอำนวยความสะดวกให้คนพิการที่นั่งเก้าอี้เข็นคนพิการ

เข้ารับบริการได้

                        (๔) ตู้ไปรษณีย์

                             (ก) ตู้ไปรษณีย์ให้มีช่องสอดจดหมาย มีความสูงในระดับ ๐.๙๐ - ๑.๒๐ เมตร

                             (ข) มีอักษรเบรลล์บอกช่องใส่จดหมาย

                        (๕) สัญญาณคนข้ามถนน

                             (ก) สัญญาณให้คนข้ามถนนต้องให้มีเสียง ให้คนพิการทางการมองเห็นได้ยิน

โดยที่สัญญาณไฟให้ข้ามถนนมีระยะเวลาไม่น้อยกว่า ๓๐ วินาที และสัญญาณเสียงให้มี ๒ ระยะ

คือ ระยะแรกเป็นเสียงปกติเมื่อใกล้จะสิ้นสุดเวลาของสัญญาณ ๑๕ วินาที ให้เป็นเสียงถี่ขึ้น

                             (ข) สัญญาณนี้ให้ติดตั้งที่ทางข้ามถนนห่างจากทางแยกไม่น้อยกว่า ๑๐๐ เมตร

                        (๖) สถานที่ติดต่อสอบถาม

                             (ก) สถานที่ติดต่อสอบถาม ให้จัดสถานที่สำหรับผู้ที่ใช้เก้าอี้เข็นคนพิการและ

ผู้ที่มีร่างกายเตี้ยกว่าระดับปกติสามารถเข้าไปติดต่อได้ โดยให้โต๊ะหรือเคาน์เตอร์มีระดับความสูง

จากพื้น ๗๐ เซนติเมตร และให้มีที่ว่างข้างใต้ให้เก้าอี้เข็นคนพิการสอดเข้าได้

                             (ข) กรณีไม่มีล่ามภาษามือ ให้มีเอกสารชี้แจงสำหรับคนพิการทางการได้ยินหรือ

สื่อความหมาย

                        (๗) โทรศัพท์สาธารณะ

                             (ก) จัดโทรศัพท์ติดตั้งในระดับสูงจากพื้น ๗๐ เซนติเมตร ในชุมชน ๑ เครื่อง

ต่อโทรศัพท์ทั่วไป ๕ เครื่อง และข้างใต้ให้มีที่ว่างให้เก้าอี้เข็นคนพิการสอดเข้าได้ "ตามรูป

หมายเลข ๑๕"

                             (ข) จัดโทรสารหรือโทรศัพท์สำหรับคนพิการทางการได้ยินหรือสื่อความหมาย

ในชุมชน ๑ เครื่องต่อโทรศัพท์ทั่วไป ๑๐ เครื่อง

 

                                                                หมวด ๕

                                                                สัญลักษณ์

                                                                -----------

                        ข้อ ๙ อาคาร สถานที่ ยานพาหนะ หรือบริการสาธารณะอื่นที่จัดให้มีอุปกรณ์หรือ

สิ่งอำนวยความสะดวกโดยตรงแก่คนพิการทางกายหรือการเคลื่อนไหว ให้มีสัญลักษณ์สีขาว

รูปคนพิการทางกายหรือการเคลื่อนไหวนั่งบนเก้าอี้เข็นคนพิการหันหน้าออกทางขวามือ พื้นสีฟ้า

รูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส ขนาดความกว้างและความสูงด้านละไม่น้อยกว่า ๑๐ เซนติเมตร เพื่อแสดง

ให้เห็นว่ามีอุปกรณ์หรือสิ่งอำนวยความสะดวกโดยตรงแก่คนพิการในตำแหน่งที่เหมาะสมและเห็น

ได้ชัดเจน "ตามรูปหมายเลข ๑๖"

                        ข้อ ๑๐ อาคาร สถานที่ ยานพาหนะ หรือบริการสาธารณะอื่นที่จัดให้มีอุปกรณ์

หรือสิ่งอำนวยความสะดวกโดยตรงแก่คนพิการทางการมองเห็น ให้มีสัญลักษณ์สีฟ้ารูปคนพิการ

ทางการมองเห็น ถือไม้เท้าหันหน้าออกทางขวามือ พื้นสีขาวขอบสีฟ้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส ขนาด

ความกว้างและความสูงด้านละไม่น้อยกว่า ๑๐ เซนติเมตร เพื่อแสดงให้เห็นว่ามีอุปกรณ์หรือ

สิ่งอำนวยความสะดวกโดยตรงแก่คนพิการในตำแหน่งที่เหมาะสมและเห็นได้ชัดเจน "ตามรูป

หมายเลข ๑๗"

                        ข้อ ๑๑ อาคาร สถานที่ หรือบริการสาธารณะอื่นที่จัดให้มีอุปกรณ์หรือสิ่งอำนวย

ความสะดวกโดยตรงแก่คนพิการทางการได้ยินหรือสื่อความหมาย ให้มีสัญลักษณ์สีขาวรูปใบหู

พื้นสีฟ้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส ขนาดความกว้างและความสูงด้านละไม่น้อยกว่า ๑๐ เซนติเมตร เพื่อ

แสดงให้เห็นว่ามีอุปกรณ์หรือสิ่งอำนวยความสะดวกโดยตรงแก่คนพิการในตำแหน่งที่เหมาะสม

และเห็นได้ชัดเจน "ตามรูปหมายเลข ๑๘"

                        ข้อ ๑๒ ยานพาหนะ ที่จัดให้มีอุปกรณ์หรือสิ่งอำนวยความสะดวกโดยตรงแก่

คนพิการทางการได้ยินหรือสื่อความหมาย ให้มีสัญลักษณ์สีเหลืองรูปใบหู พื้นสีส้มรูปสี่เหลี่ยม

จัตุรัส ขนาดกว้างและความสูงด้านละไม่น้อยกว่า ๑๐ เซนติเมตร เพื่อแสดงให้เห็นว่ามีอุปกรณ์

หรือสิ่งอำนวยความสะดวกโดยตรงแก่คนพิการในตำแหน่งที่เหมาะสมและเห็นได้ชัดเจน

"ตามรูปหมายเลข ๑๙"

 

                                                ประกาศ ณ วันที่ ๔ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๔

                                                                        เดช บุญ-หลง

                                          รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม

                                                  ประธานกรรมการฟื้นฟูสมรรถภาพคนพิการ

 

[ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย]

 

[รก.๒๕๔๔/พ๔๘ง/๔๒/๓๐ พฤษภาคม ๒๕๔๔]

                                                                                                อัมพิกา/แก้ไข

                                                                                                ๑/๑๐/๔๔