ระเบียบคณะกรรมการป้องกันและปราบปราม

การทุจริตแห่งชาติ

ว่าด้วยค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการ พ.ศ. ๒๕๔๔

--------------

 

                        โดยที่เป็นการสมควรกำหนดระเบียบเกี่ยวกับค่าใช้จ่ายในการเดินทางไป

ราชการ

                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา  ๑๐๗  แห่งพระราชบัญญัติประกอบ

รัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต พ.ศ. ๒๕๔๒ คณะกรรมการป้องกันและ

ปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ จึงออกระเบียบไว้ดังนี้

 

                        ข้อ    ระเบียบนี้เรียกว่า "ระเบียบคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการ

ทุจริตแห่งชาติ ว่าด้วยค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการ พ.ศ. ๒๕๔๔"

 

                        ข้อ    ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษา

เป็นต้นไป

 

                        ข้อ    ในระเบียบนี้

                        "เจ้าหน้าที่" หมายความว่า ข้าราชการและลูกจ้างของสำนักงาน ป.ป.ช. และ

หมายความรวมถึงผู้มาช่วยปฏิบัติราชการในสำนักงาน ป.ป.ช.

 

                        ข้อ    ให้ประธานกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ เป็น

ผู้รักษาการตามระเบียบนี้

 

                                                      หมวด 

                                                      บททั่วไป

                                                      ------------

 

                        ข้อ    การจ่ายเงินตามงบประมาณรายจ่ายเพื่อเป็นค่าใช้จ่ายในการเดินทางไป

ราชการให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์และอัตราการจ่ายตามระเบียบนี้

                        การใดที่มิได้กำหนดไว้ในระเบียบนี้ ให้นำหลักเกณฑ์ตามพระราชกฤษฎีกา

ค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการ ระเบียบหรือหลักเกณฑ์ที่ออกตามพระราชกฤษฎีกาดังกล่าวมา

ใช้บังคับโดยอนุโลม

 

                        ข้อ    ผู้เดินทางไปราชการให้เบิกค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการได้ ตามที่

กำหนดไว้ในระเบียบนี้

                        เจ้าหน้าที่ที่มิได้มีตำแหน่ง ระดับ ตามที่กำหนดในระเบียบนี้ ให้คณะกรรมการ

ป.ป.ช. กำหนดเทียบตำแหน่งกับตำแหน่งระดับตามระเบียบนี้ เพื่อประโยชน์ในการเบิกค่าใช้จ่ายใน

การเดินทางไปราชการได้

 

                        ข้อ    อนุกรรมการผู้เดินทางไปราชการซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่อื่นของรัฐอยู่หรือเคย

เป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐ  มีตำแหน่ง ระดับ ชั้น หรือชั้นยศ หรือเคยมีตำแหน่ง ระดับ ชั้น หรือชั้นยศครั้ง

สุดท้าย แล้วแต่กรณี เทียบได้กับข้าราชการระดับใด ให้เบิกค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการได้

ตามหลักเกณฑ์และอัตราเดียวกับเจ้าหน้าที่ผู้ดำรงตำแหน่งระดับนั้น ตามที่กำหนดไว้ในระเบียบนี้

เว้นแต่จะใช้สิทธิเบิกจากหน่วยงานอื่น

                        อนุกรรมการผู้เดินทางไปราชการ ซึ่งไม่เป็นเจ้าหน้าที่อื่นของรัฐให้เบิกค่าใช้จ่าย

ในการเดินทางไปราชการได้ตามหลักเกณฑ์และอัตราเดียวกับเจ้าหน้าที่ผู้ดำรงตำแหน่งระดับ ๙

ตามที่กำหนดไว้ในระเบียบนี้

 

                        ข้อ    เจ้าหน้าที่ผู้เดินทางไปราชการในหน้าที่เลขานุการกับผู้บังคับบัญชาที่

ดำรงตำแหน่งระดับ  ๑๐  ขึ้นไป ให้เบิกค่าเช่าที่พักและค่าพาหนะได้เท่ากับที่ผู้บังคับบัญชามีสิทธิ

เบิก

                        ข้อ    สิทธิที่จะได้รับค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการเกิดขึ้นตั้งแต่วันที่ได้รับ

อนุญาตให้เดินทางไปราชการ

 

                        ข้อ  ๑๐  การเดินทางไปราชการ ถ้าเจ้าหน้าที่หยุดอยู่ที่ใดโดยไม่มีเหตุอันสมควร

หรือมิใช่เรื่องราชการ ไม่มีสิทธิได้รับค่าใช้จ่ายในการเดินทางสำหรับระยะเวลาที่หยุดนั้น

 

                                                       หมวด 

                                    การเดินทางไปราชการในราชอาณาจักร

                                                     -------------

 

                        ข้อ  ๑๑  การเดินทางไปราชการ ได้แก่ การไปปฏิบัติราชการนอกที่ตั้งสำนักงาน

ป.ป.ช. ซึ่งปฏิบัติราชการปกติ ตามคำสั่งผู้บังคับบัญชา หรือตามที่ได้รับอนุญาตจากผู้มีอำนาจ หรือ

ตามหน้าที่ที่ปฏิบัติราชการโดยปกติ

 

                        ข้อ  ๑๒  ค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการ ได้แก่

                        (๑)  เบี้ยเลี้ยงเดินทาง

                        (๒)  ค่าเช่าที่พัก

                        (๓)  ค่าพาหนะ รวมถึงค่าเช่ายานพาหนะ ค่าเชื้อเพลิง หรือพลังงานสำหรับ

ยานพาหนะ ค่าระวางบรรทุก ค่าจ้างคนหาบหาม และอื่นๆ ทำนองเดียวกัน

                        (๔)  ค่าใช้จ่ายอื่นที่จำเป็นต้องจ่ายเนื่องในการเดินทางไปราชการ

 

                        ข้อ  ๑๓  เบี้ยเลี้ยงเดินทางให้เบิกได้ในลักษณะเหมาจ่าย ตามอัตราที่กำหนดใน

ข้อ ๑๙

 

                        ข้อ  ๑๔  การนับเวลาเดินทางไปราชการเพื่อคำนวณเบี้ยเลี้ยงเดินทางให้นับ

ตั้งแต่เวลาออกจากสถานที่อยู่หรือสถานที่ปฏิบัติราชการตามปกติจนถึงกลับถึงสถานที่อยู่หรือ

สถานที่ปฏิบัติราชการปกติ แล้วแต่กรณี

                        เวลาเดินทางไปราชการให้นับยี่สิบสี่ชั่วโมงเป็นหนึ่งวัน ถ้าไม่ถึงยี่สิบสี่ชั่วโมง

หรือเกินยี่สิบสี่ชั่วโมงและส่วนที่ไม่ถึงหรือเกินยี่สิบสี่ชั่วโมงนั้นนับได้เกินสิบสองชั่วโมง ให้ถือเป็นหนึ่งวัน

 

                        ข้อ  ๑๕  การเดินทางไปราชการที่จำต้องพักแรม เว้นแต่การพักแรมซึ่งโดยปกติ

ต้องพักแรมในยานพาหนะหรือการพักแรมในที่พักซึ่งทางราชการจัดที่พักไว้ให้แล้ว ให้เบิกค่าเช่าที่

พักได้ตามที่จ่ายจริงไม่เกินอัตราที่กำหนดในข้อ  ๑๙

                        การเดินทางไปราชการเป็นหมู่คณะให้เบิกค่าเช่าที่พักได้ดังนี้

                        (๑)  เจ้าหน้าที่ผู้ดำรงตำแหน่งระดับ ๘ ลงมา ให้พักแรมรวมกันสองคนต่อ

หนึ่งห้อง โดยเบิกค่าเช่าที่พักได้ตามที่จ่ายจริงในอัตราค่าเช่าห้องพักคู่คนละไม่เกินร้อยละเจ็ดสิบ

ของอัตราค่าเช่าห้องพักคนเดียว ถ้าผู้ดำรงตำแหน่งดังกล่าวแยกพักห้องพักคนเดียวให้เบิกได้อัตรา

เดียวกัน เว้นแต่ เป็นกรณีที่ไม่เหมาะสมจะพักรวมกันหรือมีเหตุจำเป็นที่ไม่อาจพักรวมกับผู้อื่นได้ ให้

เบิกได้เท่าที่จ่ายจริง ในอัตราค่าเช่าห้องพักคนเดียว

                        (๒)  เจ้าหน้าที่ผู้ดำรงตำแหน่งระดับ    ขึ้นไป ให้เบิกค่าเช่าที่พักได้เท่าที่จ่าย

จริงในอัตราค่าเช่าห้องพักคนเดียว

                        (๓)  เจ้าหน้าที่ผู้ดำรงตำแหน่งระดับ    ขึ้นไป ซึ่งเป็นหัวหน้าคณะ หากมีความ

จำเป็นต้องใช้สถานที่ในที่เดียวกันกับที่พักเพื่อเป็นที่ประสานงานของคณะหรือกับบุคคลอื่น ให้เบิก

ค่าเช่าที่พักได้เพิ่มขึ้นสำหรับห้องพักอีกห้องหนึ่งในอัตราค่าเช่าที่พักคนเดียว หรือจะเบิกค่าเช่าห้อง

ชุดแทนก็ได้ แต่ทั้งนี้ต้องมีอัตราไม่เกินสองเท่าของอัตราค่าเช่าห้องพักคนเดียว

                        ในกรณีที่ไม่มีสถานที่พักแรมในท้องที่ปฏิบัติราชการให้เบิกค่าเช่าที่พักใน

ลักษณะเหมาจ่ายในอัตราหนึ่งในสามของค่าเช่าที่พักตามวรรคหนึ่งและวรรคสอง เว้นแต่กรณีผู้เดิน

ทางไปราชการเลือกพักในโรงแรมในท้องที่ใกล้เคียงซึ่งอยู่ในวิสัยจะเดินทางไปปฏิบัติราชการได้

สะดวกจะเบิกค่าเช่าที่พักเท่าที่จ่ายจริงก็ได้

 

                        ข้อ  ๑๖  ในกรณีที่ผู้เดินทางไปราชการเจ็บป่วย และจำเป็นต้องพักเพื่อรักษา

พยาบาลให้เบิกค่าเบี้ยเลี้ยงเดินทางและค่าเช่าที่พักสำหรับวันที่พักนั้นได้ แต่ทั้งนี้ต้องไม่เกินสิบวัน

                        ภายใต้บังคับวรรคหนึ่งในกรณีที่ผู้เดินทางเจ็บป่วยและต้องเข้าพักรักษาตัวใน

สถานพยาบาลให้งดเบิกค่าเช่าที่พัก เว้นแต่กรณีจำเป็น

                        การเจ็บป่วย ตามวรรคหนึ่งต้องมีใบรับรองแพทย์ที่ทางราชการรับรอง ในกรณี

ไม่มีแพทย์ที่ทางราชการรับรองอยู่ในท้องที่ที่เกิดเจ็บป่วยให้ผู้เดินทางชี้แจงประกอบในรายงานการ

เดินทางไปปฏิบัติราชการ

 

                        ข้อ  ๑๗  การเดินทางไปราชการ กรณีไม่ได้เดินทางโดยรถยนต์ของทางราชการ

ให้เดินทางโดยยานพาหนะประจำทาง เว้นแต่กรณีจำเป็นให้เดินทางโดยยานพาหนะรับจ้างได้ และ

ให้เบิกค่าพาหนะได้ตามที่จ่ายจริง

                        กรณีเดินทางโดยยานพาหนะประจำทาง เจ้าหน้าที่ผู้ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ระดับ 

  ลงมา ให้เบิกค่าพาหนะในชั้นประหยัด ลำดับที่ ๒ ของยานพาหนะประจำทางประเภทนั้น ๆ ใน

กรณีมีหลายอัตรา

                        เจ้าหน้าที่ผู้ดำรงตำแหน่งระดับ    ขึ้นไป เดินทางไปราชการโดยเครื่องบินและ

เบิกค่าพาหนะเดินทางโดยเครื่องบินได้ ผู้ดำรงตำแหน่งระดับอื่นให้เดินทางโดยเครื่องบินได้ ในกรณี

มีความจำเป็นเร่งด่วนโดยได้รับอนุญาตจากเลขาธิการก่อน

                        กรณีเดินทางไปราชการโดยใช้ยานพาหนะส่วนตัว ผู้เดินทางจะต้องได้รับ

อนุญาตจากเลขาธิการหรือผู้ที่เลขาธิการมอบหมาย จึงจะมีสิทธิเบิกค่าชดเชยเป็นค่าพาหนะใน

ลักษณะเหมาจ่ายใช้เป็นค่าน้ำมันเชื้อเพลิงแก่ผู้เดินทาง ผู้เป็นเจ้าของหรือผู้ครอบครองยานพาหนะ

ในอัตราต่อ ๑ คัน ดังนี้

                        รถยนต์ส่วนบุคคล                                   กิโลเมตรละ   ๒.๕๐ บาท

                        รถจักรยานยนต์                           กิโลเมตรละ   ๑.๐๐  บาท

                       

                        ข้อ  ๑๘  ค่าใช้จ่ายอื่นที่จำเป็นต้องจ่าย เนื่องจากการเดินทางไปราชการให้เบิก

ได้เท่าที่จ่ายจริงโดยประหยัด

 

                        ข้อ  ๑๙  อัตราเบี้ยเลี้ยงเดินทางและค่าเช่าที่พักคนเดียวในประเทศให้เบิกได้ใน

อัตรา  ดังนี้

 

                                                                                           บาท  :  วัน

                    เจ้าหน้าที่           ค่าเบี้ยเลี้ยงเหมาจ่าย                              ค่าเช่าที่พัก

                  ระดับ ๑-๒                    ๑๒๐                                         ไม่เกิน      ๖๐๐

                  ระดับ ๓-๘                    ๑๘๐                                         ไม่เกิน      ๘๐๐

                  ระดับ ๙ ขึ้นไป                           ๒๔๐                                         ไม่เกิน   ๑,๖๐๐

 

 

                                                     หมวด 

                                     การเดินทางไปราชการต่างประเทศ

                                                    -------------

 

                        ข้อ  ๒๐  ค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการต่างประเทศให้นำหลักเกณฑ์ตาม

พระราชกฤษฎีกาค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการ ระเบียบหรือหลักเกณฑ์ที่ออกตามพระราช

กฤษฎีกาดังกล่าวมาใช้บังคับโดยอนุโลม

 

                                                บทเฉพาะกาล

                                                    ------------

 

                        ข้อ  ๒๑  การเดินทางไปราชการที่ต่อเนื่องระหว่างระเบียบที่ใช้อยู่เดิมและ

ระเบียบนี้ให้บังคับตามระเบียบที่ใช้อยู่เดิม แต่ไม่กระทบกระเทือนถึงสิทธิที่จะได้รับค่าใช้จ่ายเพิ่ม

ขึ้นตามระเบียบนี้

 

                                                            ประกาศ ณ วันที่ ๕ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๔

                                                                             โอภาส  อรุณินท์

                                                              ประธานกรรมการป้องกันและปราบปราม

                                                                           การทุจริตแห่งชาติ

 

[รก.๒๕๔๔/๔๒ก/๑/๑๕ มิถุนายน ๒๕๔๔]

 

 

                                                                                                ภคินี/แก้ไข

                                                                                                ๑๐/๕/๒๕๔๕

                                                                                                      B+A